خرید بازی Ace Combat 3 PS1 پلی استیشن 1

معرفی بازی Ace Combat 3 پلی استیشن 1

بازی Ace Combat 3: Electrosphere یک بازی ویدیویی شبیه‌سازی پرواز جنگی است که توسط شرکت Namco برای کنسول پلی‌استیشن توسعه و منتشر شده است. این بازی که سومین بازی از مجموعه بازی‌های Ace Combat است، در ۲۷ مه ۱۹۹۹ در ژاپن و سال بعد به صورت جهانی منتشر شد.

وقتی یک بازی پرنده را روی کنسول برمی دارم، به دنبال تجربه ای هستم که به موجب آن بتوانم یک پرواز نزدیک انجام دهم در حالی که مافوقم فریاد می زند "Mavvvriiiiiiiiiicccck!!!!!!!!!" خوب، پس هیچ مربی عصبانی وجود ندارد که به من اطلاع دهد که "نفس من چک هایی می نویسد که بدنم نمی تواند آن را نقد کند" و من کمک خلبانی به نام Goose ندارم، اما هر چیز دیگری در مورد راک های Ace Combat 3 وجود دارد. درست به سختی تلنگر اصلی جنگنده جت نیروی دریایی، تاپ گان.

کنسول‌ها برای ارائه تجربه‌ای با کیفیت آرکید در خانه ساخته شده‌اند، و برای من وقتی یک بازی پروازی را انتخاب می‌کنم، منتظر بمباران غواصی، جنگ با سگ، قفل کردن موشک، هجوم آدرنالین با اسلحه هستم و آس سری مبارزات همیشه ارائه شده است. این کیفیت Namco در بهترین حالت خود است و به خوبی نشان می دهد که پلی استیشن چه توانایی هایی دارد. همانطور که R4 بازتعریف کرد که یک مسابقه‌دهنده سبک واضح می‌تواند چه باشد، Ace Combat 3  نیز در ژانر مبارزات هوایی پیشروی می‌کند.

گیم پلی بازی Ace Combat 3 پی اس 1

سری Ace Combat در آینده نزدیک (مثلاً 20 تا 30 سال) اتفاق می‌افتد، که وسیله‌ای عالی برای یک داستان نیمه‌داستانی آینده‌نگرانه فراهم می‌کند، در حالی که با طراحی‌های فعلی و قابل تشخیص هواپیما (خوب، اکثر آنها به هر حال) سازگار است. این بار، غول‌های بزرگ شرکتی، کاتالیزور را از برخی سرگرمی‌های نوین فراهم می‌کنند. 

در حالی که داستان به خودی خود کمی نازک است (شما برای UEFO پرواز می کنید، صلح را حفظ می کنید و به طور کلی فقط در آسمان فریاد می زنید در حلی که می دانید در یک فرشته بالدار مرگ میلیون دلاری هستید)، اقدام بیش از جبران آن است. وظایف شما از ماموریت های ساده حفظ صلح تا جنگ تمام عیار که ممکن است در نهایت 20 هواپیما را ساقط کنید، می شود.

تنوع ماموریت عالی است. بله، شما زمان زیادی را صرف مبارزه با سگ ها یا بیرون آوردن اهداف زمینی خواهید کرد (به هر حال به آن مبارزه با ACE می گویند)، اما در زمان های خاصی در طول داستان، از شما خواسته می شود تا روش های دیگر مبارزه را امتحان کنید.

 به عنوان مثال، در یک ماموریت، در ابتدا تنها کاری که باید انجام دهید این است که یک بمب افکن رادارگریز را از میان دره ای پر پیچ و خم (و البته هواپیمای دشمن) بگذرانید، اما پس از اینکه آن را تا جایی که به نظر بن بست می رسد دنبال کردید، کارخانه مخفی تسلیحات شیمیایی کشف شد چند انفجار کوتاه از توپ ولکان شما و چند موشک خوب قرار گرفته و گیاه نان تست است.

 در دیگری، کشتی سفارشی شاتل فضایی شما به یک موشک بسته شده است تا ماهواره ها را خارج کند. این نوع تنوع در زمان مناسب است که نبرد را برای ساعت ها تازه و قابل بازی نگه می دارد.

این زمانی است که شما شروع به جستجوی بیشتر می کنید که بازی کمی بیش از حد نازک می شود. یک روز یا بیشتر طول کشید تا متوجه شدم، اما این دقیقاً همان چیزی است که شما نباید به دنبال آن باشید. همین موضوع در R4 نیز صادق بود، جایی که شما در اطراف مسیر مسابقه می‌دادید، تصاویری مملو از آب نبات چشم. شما بازی را برای عمق آن بازی نکردید، آن را برای سرگرمی بازی کردید، و دقیقاً اینگونه است که باید Ace Combat 3 را برای سرگرمی بازی کنید، نه برای عمق شگفت انگیز.

طرح‌های هواپیما به همان اندازه که برای پرواز جذاب هستند، جذاب هستند، اما برای باز کردن برخی از طرح‌های واقعا عجیب و غریب‌تر، باید تلاش کنید. البته، تفاوت‌هایی فراتر از ظاهر صنایع دستی مختلف وجود دارد. طرح‌های اولیه از نظر قدرت یا پایداری سنگین هستند، در حالی که برخی از طرح‌های بعدی به خوبی از پس شلیک موشک‌ها برمی‌آیند.

 زیبایی طراحی ماموریت این است که ممکن است از شما خواسته شود تا نبردهایی در ارتفاع استراتوسفر انجام دهید و تنها هواپیمایی که می تواند پرواز در ارتفاع بالا را انجام دهد SR-71 است که مانند یک نهنگ هندل می کند.

در مورد هندلینگ، طرح کنترل Ace Combat 3 برای استفاده کامل از کنترلر Dual Shock اصلاح شده است. اکنون d-pad نما را کنترل می کند و نمای بالا، پایین، چپ و راست هواپیما را به شما نشان می دهد. چوب آنالوگ سمت چپ زمین و صعود و فرود هواپیما را کنترل می کند و سمت راست نسخه دقیق تری از d-pad را ارائه می دهد.

 دکمه های شانه، انحراف و رانش را کنترل می کنند و مسلسل، موشک و دکمه هدف گیری مانند بازی های قبلی باقی مانده اند. این واقعیت که هم می‌توانید کاردستی خود را هدایت کنید و هم به طور همزمان به دنبال باوگان بگردید، کاملاً شهودی است و باید در همه بازی‌های پروازی استاندارد باشد.

گرافیک بازی Ace Combat 3 سونی 1

من واقعا نمی توانم به اندازه کافی از قدرت گرافیکی این بازی هجوم بیاورم. آنها صادقانه من را ترک کردند که هر پنج دقیقه یک بار به مدت یک ساعت و نیم کلمه "وای" را به زبان بیاورم. من هیچ بازی دیگری را نمی شناسم که به شما اجازه دهد در کلانشهرهای نئو پر از آسمان خراش با همان حس سرعت فریاد بزنید، در حالی که هنوز جلوه ها و جزئیات را جمع آوری کنید.

حس جزئیات به سادگی شگفت انگیز است. نور خورشید از آب می درخشد، در حالی که همان نور در سراسر بال های هواپیمای شما پخش می شود. قطعاً کشش وجود دارد، اما معمولاً یک مورد بازشو نیست، این یک محو شدن تدریجی جزئیات افق است. شهرهایی که توسعه‌دهندگان Namco  ایجاد کرده‌اند پر از شخصیت هستند. پل‌ها، تونل‌ها و آسمان‌خراش‌ها به معنای واقعی کلمه در محیط بازی انباشته شده‌اند، همگی بدون اینکه فریم ریت را تحت تأثیر قرار دهند. مواقعی وجود دارد که شما فقط باید بگویید، "پیچش کن" و به سمت شهر منحرف شوید و تمام راه را به سختی از آسمان خراش ها دور بزنید.

همه چیز، از بردارهای کاملی که موشک ها برای جستجو و از بین بردن هدف خود استفاده می کنند، تا انفجارهای نرم، و تا طرح های شیک و تقریباً شبیه سفینه فضایی، عالی به نظر می رسند. و زیبایی واقعی همه اینها این است که در هیچ نقطه ای نرخ فریم پایین نمی آید.

سپس در پایان هر ماموریت تکرار می شود. تقریباً هر زاویه‌ای که رایانه انتخاب می‌کند عالی است، خواه نشان دادن اجرای عالی شما بر روی یک پرتابگر SAM نامطمئن باشد، یا دوگانگی شما با Red Baron آینده. در بالای این زوایا، می‌توانید یک افکت «اسکن خطوط» را فعال کنید که خطوط سبز روشن و ایستا را روی تکرارها ترسیم می‌کند، افکتی که کاملاً غیر ضروری است، اما کاملاً متناسب است.

در بالای همه اینها رابط کاربری شگفت انگیز جذاب  است. به سختی می توان با کلمات بیان کرد که دیدن یک تونلی که در پشت پانل اطلاعات پوشانده شده که به طرز ماهرانه ای شما را به تمام اطلاعاتی که نیاز دارید، فریاد می زند چقدر نرم است. هنگامی که ماموریت خود را انتخاب کردید، بازی به طور بی عیب و نقص وارد اکشن های درون بازی می شود، بدون اینکه زمان بارگذاری وجود داشته باشد. این چیزی است که من هرگز اجرای آن را در این سطح ندیده‌ام، و این یک نبوغ محض است.

صداگذاری و موسیقی بازی Ace Combat 3 PS1

موسیقی Ace Combat 3 کاملاً برای بازی مناسب است: حلقه‌های سبک و محیطی با ضربات ظریفی که برای حرکت دادن آن به سمت داخل پرتاب می‌شوند. با این حال، مگر اینکه به آن گوش دهید، هرگز متوجه نخواهید شد. این بسیار شبیه موسیقی یک فیلم است که یک ستون صوتی سبک برای اتفاقاتی که روی صفحه اتفاق می‌افتد ارائه می‌کند، و کاملاً انجام شده است. به همین ترتیب، انفجارها، صداهای موتور و صداهای رایانه‌ای در سطح بالایی قرار دارند، و مشتی اندکی را فراهم می‌کنند که عناوین قبلی Ace Combat ارائه می‌کردند.

به طور کلی، صدا بیشتر از یک نیروی آشکار، لطیف و لطیف است و برای بازی کار می‌کند و یک تجربه صوتی را اضافه می‌کند که هرگز اکشن روی صفحه را از بین نمی‌برد، اما در واقع به آن کمک می‌کند و شما را در نزدیکی سریع غرق می‌کند. دنیای آینده اسلحه و شکوه.

جمع بندی

Ace Combat 3: Electrosphere همان تجربه جنگ هوایی پر جنب و جوشی را ارائه می دهد که از این سری انتظار داشتید، و آن را با سبک و استعدادی بی بدیل انجام می دهد که هرگز فراتر از آن نیست. اگر هرگز فرصتی برای امتحان سری Ace Combat نداشتید، اکنون به فروشگاه بروید و یک نسخه از آن را بردارید. اگر داری منتظر چی هستی؟!

گرافیک: 8

من واقعاً از ظاهر اصلی دهه 90 این بازی لذت می برم. محدودیت‌های سخت‌افزاری، دیدن برخی از هواپیماهای دشمن، به‌ویژه در آسمان شب را بسیار سخت می‌کند، اما عناصر UI شما را پوشش داده‌اند. اگر بتوانید جت دشمن را به وضوح ببینید، به هر حال خیلی نزدیک هستید و شلیک شما احتمالاً از دست خواهد رفت. احتمالاً از نظر گرافیکی پیشرفته‌ترین بازی زمان خود نیست، اما دارای صحنه‌های متحرک و تماس‌های ویدیویی با شخصیت‌ها توسط استودیویی است که فیلم Ghost in the Shell  را انجام داده است.

صدا: 10

موسیقی عالی این دارای نمونه های آمین بریک و پدهای مصنوعی است، چه چیز دیگری می توانید از یک بازی دهه 90 بخواهید؟ شرمنده که OST در Spotify یا سایر سرویس های پخش موسیقی نیست، من دوست دارم هنگام کار به موسیقی متن گوش کنم.

گیم پلی: 5

اگر از بازی‌های Ace Combat بعدی بیایید، منحنی یادگیری شدیدی وجود دارد، زیرا کنترل‌ها در هر مرحله با شما مبارزه می‌کنند و حتی کارهای اساسی مانند ردیف کردن هواپیما با الاغ هدف می‌تواند بسیار دردناک باشد. اگرچه کاملاً بیگانه نیست، این همان طرح کنترلی است و فقط یک نسخه بسیار ابتدایی از کنترل شخصیت Ace Combat است. حتی با کنترل آنالوگ، مانند تلاش برای پرواز با یک جوی استیک آرکید 8 جهته است. سفت است و احساس نمی‌کنید به اندازه بازی‌های Ace Combats که بعد از این اتفاق می‌افتند، کنترل را در دست دارید.

به طور کلی: 8

اگر اهل بازی های PS1 هستید، بازی بدی نیست. می‌توانم بگویم که اگر وارد بازی Ace Combat می‌شوید، تا حد زیادی غیر ضروری است و واقعاً چیز زیادی از بازی آن به دست نمی‌آورید که از یک مقاله ویکی نمی‌توانید به دست آورید، اما اگر می‌خواهید آن را بررسی کنید، به دنبال آن بروید. آن را بازی بدی نیست، داستان جالب و پایان‌های متعددی دارد، فقط گاهی اوقات بازی کردن حس بدی به شما دست می‌دهد.